Χειροπρακτική ή Manuelle Therapie είναι μια θεραπευτικά μέθοδος κατά την οποία γίνονται χειρισμοί και μάλαξη στη σπονδυλική στήλη αλλά και στις άλλες αρθρώσεις.

Είναι μια ήπια θεραπεία για οξείες και χρόνιες μυοσκελετικές διαταραχές. Αιτίες αυτών των διαταραχών είναι συχνά μια αναντιστοιχία του φορτίου και το άγχος για το σώμα.

Η θεραπεία που διεξάγεται είναι στοχευμένη και περιλαμβάνει, τεχνικές μαλακών μορίων, τεχνικές για τη βελτίωση του εύρους της κίνησης καθώς και σταθεροποίηση και λειτουργική βελτίωση σε μακροπρόθεσμη βάση.

Η χειροπρακτική είναι η θεραπεία που περιλαμβάνει τεχνικές θεραπείας στις οποίες ο θεραπευτής χρησιμοποιεί αποκλειστικά τα χέρια του. Η μάλαξη, οι διατάσεις ή η πίεση που εξασκείται στους μπλοκαρισμένους ιστούς, τους χαλαρώνει, αποκαθίσταται η κινητικότητα και ανακουφίζεται ο ασθενής από τους πόνους.

Στην κλασική αρχαιότητα ο πόνος στην πλάτη αντιμετωπίστηκε με ειδικές τεχνικές και μάλαξη. Ο Ιπποκράτης περιγράφει επιπρόσθετα τις τραυματικές εξαρθρώσεις και τις μικρές μετατοπίσεις των σπονδύλων που πρέπει να διορθωθούν. Στον Μεσαίωνα παρά πολλοί θεραπευτές βρίσκονταν στον δρόμο των Ιατρών για να θεραπεύσουν τον πόνο. Από τον 19ο αιώνα σε διάφορες μορφές και ονομασίες μπαίνει η χειροπρακτική στην Ευρώπη. Οι μέχρι τότε γνώσεις της παθοφυσιολογίας μιλούσαν για μυϊκό αυξημένο τόνο, δυσλειτουργίες και μυϊκές ανισορροπίες.

Η βιομηχανική λαμβάνει υπόψη το διαφορετικό σχήμα των αρθρώσεων όπως και τα σύνθετα σημεία έκφυσης και κατάφυσης των μυών.

Τα ακόλουθα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με την χειροπρακτική

  • Πόνος και περιορισμένη κινητικότητα όλων των αρθρώσεων
  • Πόνος στη πλάτη (οσφυαλγία, ισχιαλγία, αρθροπάθειες των σπονδυλικών αρθρώσεων
  • Αθλητικοί τραυματισμοί (διάστρεμμα ποδοκνημικής, τραυματισμοί στο γόνατο)
  • Κεφαλαλγία, ημικρανία, ζάλη, θόρυβοι αυτιών
  • Ενοχλήσεις στον Αυχένα και στην ωμική ζώνη

Η επιβεβαίωση της διάγνωσης αλλά και οι ειδικοί χειρισμοί που χρειάζονται στη θεραπεία απαιτούν πολύ καλές γνώσεις Ανατομίας και Βιομηχανικής.

Η Λεμφοθεραπεία είναι η θεραπεία αποκατάστασης του Λεμφικού Οιδήματος και είναι μία μορφή θεραπείας που ανήκει στον χώρο της Φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης.

Απο αρχαιοτάτων χρόνων πρώτοι οι Έλληνες γνώριζαν και μιλούσαν για τα λευκά αγγεία σε αντιδιαστολή των κόκκινων και μπλέ αγγείων του κυκλοφορικού συστήματος. Ο Ιπποκράτης γνώριζε και μιλούσε για το λευκό αίμα.Το λεμφικό σύστημα ξαναπροσδιορίστηκε πολύ μετά στις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα άρχισε να μελετάται και να ανακαλύπτεται η φυσιολογία του λεμφικού συστήματος δηλαδή πως δημιουργείται, πως λειτουργεί και πως μεταφέρεται η λέμφος. Πολύ γρήγορα λοιπόν έγινε κατανοητό οτι το λεμφικό σύστημα δεν είναι υπεύθυνο μόνο για την μεταφορά του λεμφικού υγρού αλλά είναι υπεύθυνο επίσης για την ισορροπία των υγρών του σώματος, για την άμυνα του οργανισμού όπως μεταξύ άλλων για το φιλτράρισμα και την αποβολή από τον οργανισμό στοιχείων άχρηστων και βλαβερών.

Οι μελέτες που έγιναν στον 20ο αιώνα κατέδειξαν τα διάφορα στάδια του λεμφοιδήματος όπως και την ανάγκη για καλύτερες χειρουργικές τεχνικές ως προς την αφαίρεση των λεμφαδένων και πιο σύγχρονες μεθόδους και τεχνικές ακτινοβολίας έτσι ώστε να μην καταστρέφονται οι ιστοί. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ηπιότερα και πιο αναστρέψιμα οιδήματα. Ωστόσο, όλη αυτή η εμπειρία επί σειρά ετών πάνω στην φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση δεν μπορούσε απο μόνη της να δώσει την λύση στο οίδημα. Έτσι εμφανίστηκε η συντηρητική αγωγή σε συνέχεια της θεραπείας, η λ ε μ φ ο θ ε ρ α π ε ι α.

Την δεκαετία 1960 δημιουργήθηκε μια μορφή θεραπείας της αποκατάστασης του Λεμφικού Οιδήματος απο τρείς καθηγητές- θεραπευτές όπως ο Prof. Foeldi , Asdonk και Vodder. Η Τεχνική αυτή χρησιμοποιείται κυρίως σε Οίδημα που εμφανίζεται στα άνω και κάτω άκρα, γεννητικά όργανα, πρόσωπο και στην κοιλιά, το γνωστό και ως Λ ε μ φ ο ί δ η μ α.

Το Λεμφοίδημα είναι η σταδιακή συσσώρευση λεμφικού υγρού σε μια περιοχή του σώματος που δεν μπορεί να διοχετευτεί δια μέσω του λεμφικού συστήματος στη κυκλοφορία με αποτέλεσμα την δημιουργία πρηξίματος-οιδήματος. Η λεμφοθεραπεία, σε συνέχεια της θεραπείας, έρχεται να βοηθήσει στην καλύτερη λειτουργεία των λεμφαγγείων και να επιταχύνει την λεμφική παροχέτευση. Ακολούθως γίνεται μπαντάρισμα του άνω ή κάτω άκρου για να διατηρήσει την καλύτερη λεμφική κινητικότητα.

Η μέθοδος Bobath είναι η μέθοδος που εφαρμόζεται στη νοσηλεία και θεραπεία ασθενών με παρέσεις και παραλύσεις όπως διαταραχές στον μυικό σπασμό (σπαστικότητα) μετά από επίκτητες καταστροφές στον εγκέφαλο (εγκεφαλικά, αιματώματα, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, υποξαιμία του εγκεφάλου, καρκίνο εγκεφάλου όπως και άλλες ασθένειες του κεντρικού νευρικού συστήματος).

Η μεγαλύτερη ομάδα ασθενών στους οποίους εφαρμόζεται αυτή η μέθοδος είναι ασθενείς μετά από εγκεφαλικά επεισόδια.